Leo Samama: Britse Muziek - Amsterdam University Press

De ontwikkeling van de Britse muziek in historisch perspectief

Sir Thomas Beecham merkte eens op: "De Britse muziek is in een staat van eeuwigdurende belofte. Je zou bijna kunnen zeggen dat om een langdurende promesse gaat:" Aan de hand van een persoonlijk overzicht van bijna duizend jaar muziek op de Britse eilanden, van Sint Godric tot Thomas Adès, geeft Leo Samama een beeld van de Contenance Angloise, het voorkomen van de Engelse muziek.

En daarbij staat Engeland voor Groot-Brittannië, voor de eilanden die zich zo graag afgezonderd lijken te hebben van het Europese continent. Overigens zal uit het verhaal van Samama blijken dat de Engelse muziek bepaald niet van de buitenwereld was afgesloten. Van een artistiek isolement is vrijwel nooit sprake geweest: in de negentiende eeuw was veel Engelse muziek schatplichtig aan Duitsland, in de achttiende eeuw aan Italië, in de zeventiende aan Frankrijk, in de zestiende aan Italië en Spanje, en in de vijftiende eeuw aan Frankrijk.

Maar omgekeerd waren de invloeden ook duidelijk hoorbaar. De Engelsen hadden in de tijd van Dunstable een aanzienlijke invloed op dat deel van het continent dat zij bestuurden (het tegenwoordige Frankrijk) en in de zeventiende eeuw reisden tal van Engelsen met hun virtuoze virginaal muziek of hun werken voor vedelensembles door Europa. In de late achttiende eeuw dienden de Engelse oratoria van Handel als voorbeelden voor Haydn en Mozart en later ook Beethoven. En verderop in de negentiende eeuw werkten tal van Engelse componisten met veel succes op het continent.